فراخوان

پیام همبستگی به کوشندگانِ راستینِ راه آزادی، استقلال و عدالت اجتماعی در ایران

اصولِ «کوشندگان» برای ائتلافِ بزرگِ ملی

همراه با پیوستِ اصول ”کوشندگان“ برای همکاری مشترک و ائتلاف

تازه در تارنما

همراه تارنما شوید

Facebookgoogle_plus

تأمّلی بر همه‌پُرسیِ اقلیم کردستان عراق

خصلت‌ها و ویژه‌گی‌های پیچیدۀ مقوله‌های قومی/ملّی در جهانِ پُرآشوب فعلی، حلّ نهاییِ مسائل مربوطه را با توسل به این یا آن فورمول جهانشمولِ ناب، غیرممکن میسازد. با توجه به رشد ناموزونِ تقسیم‌بندی های جهان، اتخاذ شیوه‌های عَقلانی بر بستر میثاق‌های صلح‌آمیز بین‌المللی، میتواند به تشنج زداییِ نِسبی در مناطق بحرانی یاری رسانده و خطر جنگ های افسارگسیخته را کاهش دهد. مهم‌ترینِ این میثاق‌ها عبارتند از: اصول اعلاميه جهانى حقوق بشر، اعلاميه حقوق اقليت ها-دسامبر 1992، اصول حقوقى سازمان بين‌المللى كار، اعلاميه يونسكو مربوط به پيشداوريهاى نژادى – نوامبر 1978، اعلاميۀ حقوق زبانى انجمن جهانى قلم – 1996 و انواعِ معاهدات دموکراتیکِ ملى.

پس از نابودی نظام بعث در عراق و ایجاد هرج و مرج توسط آمریکا و انگلیس، عمده‌ترین سهم را در ادامۀ آشوب‌آفرینی برای این کشور، جمهوری اسلامی ایران و ترکیه داشته‌اند. پس از گذار از جنگ سردِ (1991-1945) به دورۀ بی‌ثبات‌ترِ بعدی، ما شاهد گسترش يهودستيزى،عرب‌گريزى،كُردكُشى، دشمنى با سياهپوستان، رقابت‌هاى خونين شيعه -سنى، شعله ور كردن تنش‌هاى كهنه و بخصوص “اسلامى كردن” جنگ هاى فرقه‌اى و نیابتیِ مسلمانان هستیم. مهم‌ترین موتور محرّك ارتجاع در منطقه، جمهورى اسلامى است كه از طريق ایجادِ جنگ خارجى، سركوب داخلى و صدور انقلاب اسلامى با توسل به تروريسم، در راه ايجاد نوعی “اتحاد جماهير اسلامى” گام برمیدارد. کافی‌است که به گفتۀ ”الرُبيعى“، مقام عاليرتبه امنيتى عراق در ستايش از فرمانده خود اشاره کنیم: “در عراق حرف آخر را سليمانی مى‌زند”؛ همچنین بر کسی پوشیده نیست که ”حشد الشعبى“ از آستين خامنه‌اى بيرون امده است.

علاوه بر مداخلات بی پروای جمهوری اسلامی ایران، نارسائی‌ها و یکجانبه‌گری‌های حاکمیت ضعیف عراق نیز در مورد حلّ مسائل اساسیِ کلّ کشور، دولت اقلیم کردستان را ترغیب به اتخاذ این تصمیم عجولانه کرده است. حال با اضافه کردن عکس‌العمل ارتجاعیِ شووینیست‌های كُردستیزِ ترکیه نیز به این معادله، در مقابل پارامترهای پیچیده و ناسازگاری قرار می‌گیریم که نابهنگام بودن این همه‌پرسی را بیشتر آشکار میکند. یکی دیگر از رَوش‌های منفیِ این همه پرسی، اتخاذ تصمیم از جانب حاکمیت ادواریِ اقلیم کردستان است، در حالی‌که انتخابِ مجرای دمکراتیک مجلس ایالتی میتوانست اختلافات احزاب و گروه‌های مختلفِ اقلیم کردستان را به حدّاقل برساند؛ اختلافاتی که بسهولت می‌تواند مورد سؤ استفادۀ آشوب‌طلبان قرار گیرد. سرزمین‌های کُردنشین در بطن منطقه‌ای بسیار بحرانی قرار گرفته‌اند که برداشتن گامهای نسنجیده به سهولت میتواند آتش مداخلات سَلبی را بیشتر دامن بزند. با توجه به مشاورین خارجی که در اطراف حکومت اقلیم کردستان گردهم آمده‌اند، نگرانیِ دوستداران و حامیان مردمان عراق و به ویژه کردستان بیشتر میشود. بعنوان مثال، یکی از این مشاورین ”هانری لِوی“ فرانسوی تبار ”فیلسوف“ و یار نزدیک ”سارکوزی“ رئیس جمهور اسبق فرانسه است؛ نامبرده طرّاح اصلیِ فاجعۀ لیبی بوده است.

اگر چه با توسل به موازین موجود بین‌المللی نمیتوان معجزه کرده و همۀ نارسایی‌های ملّی را برطرف نمود ولی با اتکا به آن و یاری گرفتن از دولت‌ها و مردمانِ جهان متمدن و سازمان ملل متحد میتوان به حفظ صلح کمک کرده و تاحد ممکن در مقابل جنگ طلبانِ چپاولگر ایستادگی کرد. مدیریّت بحران را بایستی در خودِ کشور عراق جستجو کرده و بوجود آورد و با احترام متقابل و اجماع در منافع مشترک، بر سختی‌های دوران چیره گشت. اکنون رفراندومی موجّه و یا غیرموجّه انجام گرفته است. نتیجۀ این همه‌پُرسیِ، آن چه را که دوست و دشمن در طول صدسال گذشته برای خاورمیانه ”حدس“ میزدند، برملا کرده است. موازی با اقلیم کردستانِ عراق، در کاتالونیای اسپانیا نیز رفراندومی مشابه انجام گرفت؛ البته با این تفاوت که دولت اسرائیل آن را برسمیّت نشناخت، و در اقلیم کردستان رأی دهنده‌گان مورد ضرب و شتم پلیس قرار نگرفتند و 900 نفر از آنان راهی بیمارستان نشدند! این همزمانی، رویدادِ نادرِ تاریخ است که شاید بتوان آن را به فال نیک گرفت و آرزو کرد که پیآمد هر دو رفراندوم نیز مشابه باشد؛ اروپا خود را بخاطر ”اقلیم“ کاتالونیا بخاک و خون نخواهد کشید.

کوشندگان اتحاد مردمان ایران برای دموکراسی

13 مهر 1396

به اشتراک بگذارید

Facebookgoogle_plus

RSS اخبار دویچه وله